Koninklijke onderscheiding - vereniging 1e poolse pantser divisie nederland

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Koninklijke onderscheiding

Koninklijke onderscheiding inwoner Capelle aan den Ijssel

Koninklijke Onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor de heer F.J. van der Poll Franciscus Jacobus van der Poll (geboren te Breda op 24 maart 1929) ontvangt de Koninklijke Onderscheiding vanwege zijn bijzondere en langdurige verdiensten en inzet voor onze Poolse bevrijders. Eerder is hem al de onderscheiding Drager van het Poolse Officierskruis verleend.  De heer Van der Poll is vanaf de dag dat hij zijn bevrijders, militairen uit het Bergjagers Bataljon van de Eerste Poolse Pantser Divisie, zijn geboortestad Breda zag binnentrekken, getroffen door de inzet en opofferingsbereidheid van de Poolse militairen voor de bevrijding van ons land. Vaker dan doorgaans wordt gedacht, waren het Poolse militairen die, in geallieerd verband, voorop zijn gegaan in de strijd met de Duitsers op een belangrijk deel van het Nederlandse grondgebied, onder andere in Zeeuws-Vlaanderen en Oost-Groningen.

Het waren geharde militairen die vaak meer deden dan hun strikte militaire opdrachten luidden. Via nieuwsbulletins en nieuwsbrieven vroeg Frank van der Poll in de naoorlogse jaren aandacht voor het belangrijke aandeel van de Polen in onze bevrijding. De indruk die de Poolse militairen op Frank van der Poll als 15-jarige jongen maakten, is een blijvende geweest. Na de bevrijding heeft hij zich verdiept in de militaire geschiedenis van de Eerste Poolse Pantser Divisie om zich vervolgens in te zetten voor de oud-militairen van deze roemruchte Poolse divisie. Zowel voor die Poolse militairen die in ons land achterbleven - het waren er honderden, die hier een maatschappelijk bestaan wensten op te bouwen - als voor diegenen die, onder bepaald moeilijke omstandigheden, naar hun geboorteland terug zijn gekeerd, wat overigens doorgaans uiterst moeilijk en teleurstellend voor hen verliep.

Meerdere Poolse militairen vonden de situatie in Polen - dat op basis van de Conferentie van Jalta qua grondgebied en begrenzing forse veranderingen onderging - zo ondraaglijk dat zij, hoe wrang, geen andere uitweg meer zagen dan zelfmoord te plegen.
Het Polen van voor de Tweede Wereldoorlog was immers een ander land geworden dan het Polen dat zij na de oorlog terugzagen en dat onder het communistische Sovjet regiem viel. Van veel waardering of van een heldenontvangst of gevierde terugkeer was dan ook doorgaans voor deze militairen tragisch genoeg, in eigen land geen sprake. Integendeel, zij kwamen terug in een onverschillige, zo niet vijandige omgeving, een aspect dat in het vrije Westen niet die aandacht heeft gekregen die het verdiende. Het gangbare beeld dat het Canadezen, Britten en Amerikanen zijn geweest die in ons land de kastanjes uit het vuur hebben gehaald, wil Van der Poll nadrukkelijk gecorrigeerd zien.

Hij ziet dat als zijn levensopdracht, zijn 'missie'. Het 'steekt' van der Poll dat het Poolse aandeel doorgaans onderbelicht blijft in menig bevrijdingsverhaal. Op dit alles rust ook zijn gedrevenheid om de naam en faam van de Poolse militairen blijvend hoog te houden. Temeer omdat maatschappelijke en materiële positie, pensioenen e.d. voor de Poolse oud-strijders in eigen land tot aan de jaren tachtig nog, bepaald karig mochten worden genoemd.

Ook trof hem zeer dat de Poolse militairen na hun vertrek uit Polen aan het begin van de oorlogsjaren vrijwel nooit meer enig contact hebben gehad met hun thuisfront en onafgebroken jarenlang ingezet zijn voor de strijd op meerdere fronten in West-Europa. Dit alles is bepalend geweest voor de niet aflatende inzet van Frank van der Poll om blijvende waardering en respect te bewerkstelligen voor de Poolse opofferingsgezindheid voor de vrijheid van andere volkeren. Een vrijheid, waarvan zijzelf navrant genoeg, nauwelijks zelf konden genieten in eigen land. De heer Van der Poll heeft in de loop van de naoorlogse jaren de Poolse inzet en het verloop van de strijd op Nederlandse bodem door de Poolse militairen gereconstrueerd, vastgelegd en gedocumenteerd en uitgedragen. De offers van hen waren zeer groot: de helft van de Poolse militairen heeft de strijd op onze grond met de dood moeten betalen, een buitenproportionele, geweldige prijs! Ruim 1.600 Poolse soldaten sneuvelden op onze bodem. Velen van hen vonden hun laatste rustplaats op de Poolse erebegraafplaats in Breda.

Met name heeft hij zich in vele gesprekken met burgemeesters van gemeenten in Zeeuws-Vlaanderen, Noord-Brabant, oostelijk Drenthe en zuidoost Groningen die door de Polen zijn bevrijd, ingezet voor gedenkstenen. Vaak heeft dat tot passende resultaten geleid (vernoemingen van pleinen, rotondes, straten) en tot blijvende contacten tussen Nederlanders en hun Poolse bevrijders. Het is Frank van der Poll geweest die hier menige initiatieven nam en een effectieve intermediaire functie heeft weten te vervullen.
Voor de herdenkingsplechtigheden en festiviteiten in 1995 (en uiteraard ook in de jaren daarvoor), heeft hij zich bijzonder ingespannen. Met name om Poolse oud-strijders naar ons land te halen en hen een heldenontvangst te bieden.

Nog altijd onderhoudt Frank van der Poll intensieve contacten met Poolse oud-strijders, organiseert hij herinneringsbijeenkomsten en ook 'battle-tours' voor Poolse oorlogsveteranen, daarbij zelf als reisleider en tolk optredend. Voor deze jarenlange inzet is hij door Poolse autoriteiten begiftigd met het Poolse Officierskruis in de Orde van Verdiensten. Toen vanuit volleybaltoernooien (de in ons land gebleven Polen richtten in 1948 een eerste eigen volleybalclub op, toentertijd een nog nauwelijks bekende sport) de (harte)wens voortkwam om de financiële baten uit de jaarlijkse sporttoernooien te bestemmen voor een oorlogsmonument voor de Eerste Poolse Pantser Divisie, was het Frank van der Poll die zich hiervoor - via het voorzitterschap van de mede door hem in het leven geroepen stichting - sterk maakte. Mede door zijn inspanningen en regie kon dit ere-monument op 30 september 1995 in Warschau plechtig worden onthuld.

Het doel dat de heer Van der Poll nastreeft, een doel dat hij als 'zijn missie' ziet: namelijk het levend houden van waardering en respect voor onze Poolse bevrijders, alsook de opvallende, intense, gedreven, niet aflatende wijze waarop hij zich heeft ingezet - en nog inzet - voor de Poolse oud-strijders, is uiterst nobel en waardevol. De heer Van der Poll krijgt grote waardering voor de activiteiten, de inspanningen, de inzet en empathie bij de Poolse oud-strijders in zowel Polen als in ons land. Nog altijd vormen bij deze mensen de vroegere strijd en de herinnering hieraan een sterk geladen, emotievol onderwerp.
Dit is een bericht uit het Nieuwsbank persberichtenarchief.



 
    Vereniging 1e Poolse Pantserdivisie Nederland  © 2002-2019                                                                                  Website X5 Evolution 12
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu