Warschau - vereniging 1e poolse pantser divisie nederland

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Warschau

De verschriking van Warschau
De opstand, bezetting en vernieling

In de maanden augustus, september en oktober van 1944 streed het Poolse ondergrondse verzetsleger ruim 60 dagen tegen de Duitsers in de straten, ruïnes en riolen van de zwaar gehavende Poolse hoofdstad. De Polen wilden koste wat het kost hun stad heroveren voordat de Sovjets de controle over hun stad zouden nemen. De Poolse opstandelingen en haar regering in Londen verwachtten in hun strijd bijgestaan te worden door hun geallieerde bondgenoten en de Sovjet-Unie. De Sovjets waren in hun opmars reeds dichtbij Warschau genaderd, maar zetten hun offensief plotseling stil. Terwijl de Polen een oneerlijke strijd uitvochten tegen de Duitsers keken de Sovjets slechts toe. Ook de Westelijke geallieerden deden weinig om het leed van de Polen te verzachten. Ze organiseerden enkele droppings van wapens en ander materieel, maar van structurele hulp was geen sprake, mede door tegenwerking van de Sovjets.

Warschau werd gewoon door het Rode Leger verraden Sasza Malko − 30/07/05, Als Stalin zich aan de afspraken had gehouden, was de opstand van Warschau in 1944 een verstandige militaire zet geweest, zegt de Britse historicus Davies in een boek dat in Polen met gejuich is ontvangen. De officiële communistische lezing van de opstand van Warschau is altijd dezelfde gebleven, van de bevrijding tot de val van het communisme in 1989. Ze klinkt als volgt: In de zomer van 1944 bevrijdde het Rode Leger de helft van Polen. De Sovjeteenheden drongen door tot in de voorsteden van Warschau aan de Wisla. Op dit moment, op 1 augustus, begon aan de overkant van de rivier, in Warschau, een opstand. Die was bedoeld om Stalin voor een voldongen feit te plaatsen: de Poolse ondergrondse zou na haar overwinning de Sovjeteenheden als de werkelijke gastheer in Warschau willen verwelkomen en daarmee duidelijk maken wie de baas was in bevrijd Polen. De opstand begon, zo gaat het officiële verhaal door, zonder overleg met het Rode Leger en de westerse geallieerden, met vijftigduizend licht bewapende strijders. Het Rode Leger was uitgeput na een zwaar offensief, dat maanden had geduurd, en de westerse geallieerden waren simpelweg te ver. De onderneming moest, zo wil deze versie, wel op een catastrofe uitlopen - de opstandelingen vochten zestig dagen door, eenzaam, en werden uiteindelijk door de Duitse divisies in de pan gehakt. Tweehonderdduizend burgers verloren het leven, de rest van de bevolking van Warschau werd uit de stad verdreven; op bevel van Hitler werd de stad letterlijk met de grond gelijk gemaakt, gebouw na gebouw werd opgeblazen.) In dit officiële verhaal was het plan voor de opstand van Warschau misdadig, hoe heroïsch de uitvoering verder ook was. De opstand was, vond men, gericht tegen de sovjets, niet tegen de Duitsers en aan de onvoorstelbare verliezen hebben de leiders van het verzet dus evenveel schuld als de Duitsers. Deze lezing van de Warschau opstand was gedurende de naoorlogse communistische decennia de enige toelaatbare. En in Rusland wordt er nog steeds zo over gedacht. Maar deze versie van de opstand staat haaks op wat de Polen er zelf over denken. Zij vinden dat de opstandelingen simpelweg door Stalin werden verraden. Het Rode Leger had de ondergrondse aangemoedigd. De afspraak was dat de opstandelingen de stad zes (niet zestig) dagen in handen moesten houden en dan zou het Rode leger komen.
 
    Vereniging 1e Poolse Pantserdivisie Nederland  © 2002-2019                                                                                  Website X5 Evolution 12
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu